marl boro's

About

Accounts

Friends

Loading…

nietaknie about 15 hours ago
Loading…

officialgirl about 17 hours ago
Loading…

merryczary 3 days ago

Newer posts are loading.

You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

May 21 2012

“ Kobieta musi umieć pięknie i romantycznie pocałować mężczyznę, nie pragnąc przy tym wcale zostać ani jego żoną, ani kochanką. ”

— F. Scott Fitzgerald

#
React

“ A Tobie kto kojarzy się z nocą? ”

— tylko ty, kochany.

Reposted from

carrien via

radioactive

#
React

May 20 2012

Reposted by

#
React

Czytanie romansów.

Na początku jest słodko...

Potem wciągam się coraz bardziej...

A potem kończą się tak pięknie!

I zostaję zawsze z tą samą myślą, że umrę samotnie i pożrą mnie moje koty.

Reposted from

atranta via

forgetmenotsara

#
React

without you

Reposted from

izanna

#
React

Reposted from

vierkaaa via

thtwins4ever

#
React

May 19 2012

Reposted by

#
React

→ penseesduchoeur.tumblr.com

Reposted from

luuuk

#
React

mm & jd

Reposted from

laperla via

siskin

#
React

Koniec Świata - Serce w Paryżu

Serce jej popękało w Paryżu nad Sekwaną
W obcym mieście zasypia sama budzi się rano
Przygniotło ją życie roztrzaskała kolano
Przytulona do kołdry zmawia pacierz pod ścianą

Serce jej popękało w Paryżu nad Sekwaną
Uciekła z niej miłość i zgubiła się radość
W za ciasnej łazience zmywa wino z ubrania
Oczy ma popękane znowu piła do rana

Znów pachnie winem
To co dobre pamięta ze zdjęć
Śle kartki z Elizejskich Pól
Życie wulgarne niewygodne
Zagania pod mur
Jednych nakarmi mlekiem
A drugim da sznur

Serce jej popękało nocą na autostradzie
Kiedyś śmiała się częściej dziś uśmiecha się rzadziej
Usta krwawoczerwone a policzki ma blade
I chociaż nie powinna to wygląda już starzej

Serce bić jej przestało w Paryżu wcześnie rano
Rozsypane wspomnienia odpłynęły z Sekwaną
Na paryskim bruku zostawiała swe ślady
Anioł Stróż powyciągał sentymenty z szuflady

Serce jej popękało w Paryżu nad Sekwaną
W obcym mieście zasypia sama budzi się rano
Przygniotło ją życie roztrzaskała kolano
Przytulona do kołdry zmawia pacierz pod ścianą

Serce bić jej przestało w Paryżu wcześnie rano
Rozsypane wspomnienia odpłynęły z Sekwaną
Deszcz pozmywał z ulicy jej ostatnie ślady
Anioł stróż powyciągał sentymenty z szuflady